“Hij lacht breeduit. Zo stralend heb ik hem niet eerder gezien”

13.03.2019

Affiniteit met de zorg heeft Maandag®-professional Corry Aalders (45) altijd gehad. Ze werkte jarenlang bij een zorginstelling als interieurverzorger en schoolde zich een paar jaar geleden om tot verpleegkundige om – naar eigen zeggen – “echte zorg te kunnen verlenen”. Als verpleegkundige wil ze graag een lichtpuntje in het donker zijn. Het vervullen van de laatste wens van patiënt Klaas is daar een mooi voorbeeld van. Corry deelt met Maandag® haar indrukwekkende verhaal.

“Klaas is een trotse man van 81 jaar die lijdt aan PSP: een geleidelijk voortschrijdende aandoening met onvolledige verlamming. Hij heeft de grootste moeite met het inleveren van zijn autonomie en wil alles zelfstandig blijven doen. Ook al betekent dit dat we hem met enige regelmaat vanaf de vloer overeind moeten helpen. De laatste tijd is Klaas stilletjes en trekt hij zich vaker terug op zijn kamer. Het is hem en ons duidelijk dat hij in de terminale fase is aangekomen.” 

Laatste wens
“Als ik met hem spreek, is hij emotioneel. Hij geeft aan lichamelijk heel veel te hebben ingeleverd. Er komt een vraag in me op: ‘Zijn er nog dingen die je graag zou willen doen?’ Hij zegt dat hij graag wil lopen maar niet met hulp. En dat is helaas onmogelijk geworden. Hij wil nog op vakantie maar dat is te kostbaar, geeft hij aan. Ik zie aan de muur een Feyenoord-shirt hangen met zijn naam erop. ‘Naar Feyenoord misschien?’ Hij zegt ‘ja’ zonder te aarzelen. Ik vraag: ‘Met wie?’. ‘Met Alex,’ zegt hij, ‘zoon Alex.’”

“Ik ben geraakt. Wat vind ik dit een trieste situatie. Een man, een vader, ooit sterk en fier, nu gebroken en klein. Afhankelijk en broos. Ik ga in gesprek met mijn leidinggevende en leg haar mijn bevindingen voor. Zij geeft groen licht om iets te organiseren. Ik neem contact op met Bijzondere Wensen Feyenoord en enkele dagen later ontvang ik een uitnodiging voor de thuiswedstrijd Feyenoord-Groningen. Wanneer ik het goede nieuws met Klaas deel, lacht hij breeduit. Hij slaat een paar keer met zijn hand op de mijne. Zo stralend heb ik hem niet eerder gezien.”

Hand in Hand Kameraden
“Op de dag van de wedstrijd kom ik om 12:00 uur aan op de afdeling. Klaas rijdt me tegemoet in trainingsbroek en Feyenoord-shirt, compleet met sjaal. Hij is erg enthousiast en zit al vanaf 7:00 uur die ochtend klaar. Wanneer we bij De Kuip aankomen, krijgen we plaats in de business unit in het Maasgebouw. De directieleden komen één voor één kennismaken met Klaas en wensen hem een mooie wedstrijd toe. Klaas geniet met volle teugen. De bal ontgaat hem geen moment. Bij de enige score die valt, juicht hij. Ik heb niets met voetbal maar begin er iets van te begrijpen. Nou ja, van de saamhorigheid en de steun aan elkaar. Krista van Bijzondere Wensen Feyenoord zegt dat leden die hen altijd trouw hebben gesteund soms zelf steun verdienen. En dat die steun vandaag speciaal voor Klaas is. Ik krijg kippenvel.”

“Na de wedstrijd praten we nog wat na. Klaas schudt weer heel veel handen. Hij straalt dankbaarheid uit en blijdschap. Terwijl zijn zoon een sigaretje draait, zingt Klaas mee met ‘Hand in Hand Kameraden’. Klaas krijgt een poster waarvan er maar twee gemaakt zijn. Hij neemt hem trots in ontvangst. Op de terugreis verblijft Klaas in dromenland. Ik praat na met zijn zoon, maar zwijg ook af en toe. Gewoon om te genieten. Wat heb ik een prachtig beroep!” 

Werk jij in de zorg en heb je ook een mooi verhaal? Deel het met Maandag® via marketing@maandag.nl!
 
volgens mij vertel ...